fa بررسی پایداری در توزیع فضایی توسعه در شهرستان های استان خوزستان عمومى General پژوهشي Research <div style="text-align: right">توسعه در بعد فضایی زمانی میتواند در جهت پایداری قرار گیرد که بتواند راهکارهایی مشخص را برای</div><div style="text-align: right">تأمین مطلوب و عادلانهی نیازهای خدماتی ساکنان ارائه کند. در این تحقیق تلاش شده است تا با شناسایی</div><div style="text-align: right">الگوی توزیع فضایی توسعه در شهرستانهای استان خوزستان به این امر پی برد که آیا این توسعه جهت گیری</div><div style="text-align: right">پایدار دارد یا خیر؟ پژوهش حاضر از نوع کاربردی و از لحاظ روش بررسی توصیفی تحلیلی است. دادههای -</div><div style="text-align: right">تحقیق از سالنامهی آماری استان خوزستان در سال 1931 گردآوری شده است. نتایج تحقیق نشان میدهد که</div><div style="text-align: right">توزیع فضای توسعه در سطح شهرستانهای استان خوزستان در جهت اهداف و اصول توسعهی پایدار نیست.</div><div style="text-align: right">همهی تحلیل ها نشان میدهد که توزیع فضایی توسعه در استان بسیار نابرابر و در تضاد کامل با عدالت فضایی</div><div style="text-align: right">مطرح شده از سوی توسعهی پایدار است. نابرابری در توزیع فضایی توسعه در سطوح مختلف اتفاق افتاده</div><div style="text-align: right">است. نابرابری میان مرکز )اهواز( و شهرستانهای پیرامون، نابرابری میان شهرستانهای کم جمعیت و پرجمعیت</div><div style="text-align: right">استان، نابرابری میان شهرستانهای با میزان شهرنشینی بالا و پایین، نابرابری میان شهرستانهای شمالی و جنوبی</div><div style="text-align: right">و شرقی و غربی استان. همچنین الگوی توسعهی فعلی در سطح استان دیدگاه کل نگری و برخورد سیستمی</div><div style="text-align: right">توسعهی پایدار را نقض میکند؛ به گونهای که بخشی نگری در توزیع فضایی توسعه در حال حاضر بسیار</div><div style="text-align: right">روشن و مشخص است.</div> <p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0.25pt 0.0001pt 0cm line-height: normal direction: ltr unicode-bidi: embed"><span style="font-size: 10pt font-family: 'Times New Roman', serif">Whenever development in spatial aspect could provide some certain guidelines for convenient and just satisfaction of service needs of residents, it could be a sustainable one. In this study, by recognizing the pattern of development spatial distribution in Khusetan cities, we try to find out whether they are in a sustainable path or not. The study is a practical one and based on a descriptive-analytical method. Our data have been gathered from Statistical Annual of Khusetan in 2011. The results suggest that development spatial distribution in Khusetan cities are not according to the goals and principles of sustainable development. All analyses show that development spatial distribution in the province is so unequal and completely against the spatial justice rendered by sustainable development. Inequality has been occurred in different levels Inequality between Ahvaz (center of province) and surrounding cities, between populous and thinly populated cities of the province, and inequality between northern and southern cities in one side and eastern and western ones in the other side. Besides, the current pattern of development in the province is against the wholistic view and systematic conduct of sustainable development in a way that sectional view of spatial development is so clear and evident.<o:p /></span></p> <!--EndFragment--><br><p></p> توسعه, توسعه ی پایدار, عدالت فضایی, استان خوزستان Development, Sustainable Development, Spatial Justice, Khuzestan 129 157 http://scdsjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-2-43&slc_lang=fa&sid=1 سعید ملکی Malekiplanning@yahoo.com 1003194753284600118 1003194753284600118 Yes رضا احمدی 1003194753284600119 1003194753284600119 No