fa بازآفرینی نیکوکاری در تجربۀ ‌روزمرۀ کودکان: تحلیل انتقادی کنش‌های اجتماعی اسماعیل آذری‌نژاد در بستر شبکه‌های اجتماعی ایکس با تکیه بر نظریۀ هانری لوفور تخصصي Special پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed">این پژوهش با هدف بازاندیشی در معنای نیکوکاری در ایران معاصر، کنش‌های اجتماعی اسماعیل آذری‌نژاد در پروژۀ &laquo;خانۀ بلوط&raquo; در کهگیلویه و بویراحمد را تحلیل می‌کند. با تکیه بر نظریۀ زیست‌روزمرۀ هانری لوفور و مفاهیمی چون تولید فضا، کنش و بدن‌مند ، نشان داده می‌شود که نیکوکاری از قالب‌های سنتی و صدقه‌محور فاصله گرفته است و به کنشی خلاق، مشارکتی و مقاوم در دل زندگی روزمره بدل شده است. پژوهش با روش کیفی و ترکیب تحلیل گفتمان انتقادی و تحلیل مضمون انجام شده است و داده‌ها از ۳۳ پست توییتری گردآوری شده است و چهار پست به‌طور عمیق بررسی شده است. یافته‌ها آشکار می‌سازد که نیکوکاری در &laquo;خانۀ بلوط&raquo; از طریق خلق فضاهای زیبایی‌شناختی توسط کودکان، توزیع نوار بهداشتی و عبور از تابوهای بدن زنانه، تمرین سخنرانی دختران به‌مثابه بازتملک فضا و احیای عاملیت ذهنی در مکان‌های مذهبی بازتعریف می‌شود. این کنش‌ها کودک را از جایگاه گیرندۀ منفعل به سوژه‌ای خلاق و کنشگر ارتقا می‌دهند، نظم مسلط را به چالش می‌کشند و امکان تجربه‌های رهایی‌بخش را برای سوژه‌های فرودست فراهم می‌آورند.</span></span></span></span></div> <br> &nbsp; <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span style="line-height:normal">This study reconsiders the meaning of charity in contemporary Iran by examining the social practices of Ismail Azarinejad in the &ldquo;Oak House&rdquo; project in rural Kohgiluyeh and Boyer-Ahmad. Grounded in Henri Lefebvre&rsquo;s theory of everyday life&mdash;particularly the production of space and embodied action&mdash;the article argues that charity here shifts from traditional, ritualized giving toward a creative and participatory practice embedded in daily life.<b> </b>Using a qualitative approach informed by critical discourse analysis and thematic analysis, the research analyzes 33 tweets, with four posts selected for close interpretive reading. The findings show that charity in &ldquo;Oak House&rdquo; is redefined through children&rsquo;s creation of aesthetic spaces, the breaking of taboos around the female body via sanitary pad distribution, girls&rsquo; public speaking as a reappropriation of space, and acts of silence and imagination in religious settings as a revival of agency. These practices transform the child from a passive beneficiary into an active, creative subject, revealing charity as a site of meaning-making and the disruption of dominant orders in everyday life.</span></span></span></div> <br> &nbsp; تولید فضا؛ زیست‌روزمره؛ عاملیت کودک؛ نیکوکاری. Charity, Children’s agency, Everyday life, Production of Space 118 143 http://scdsjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-1756-1&slc_lang=fa&sid=1 Mehri Bahar مهری بهار mbahar@ut.ac.ir 0035962747 10031947532846009701 Yes Associate Professor, Department of Social Communication, Faculty of Social Sciences, University of Tehran, Tehran, Iran دانشیارگروه ارتباطات اجتماعی، دانشکدۀ علوم اجتماعی دانشگاه تهران، تهران، ایران Fateme Kamali فاطمه کمالی fatemekamali@ut.ac.ir 3020491630 10031947532846009702 No Master's degree student in Communication, Faculty of Social Sciences, University of Tehran, Tehran, Iran. دانشجوی کارشناسی ارشد ارتباطات، دانشکدۀ علوم اجتماعی دانشگاه تهران، تهران، ایران.